- Walter Smith - Majestic-12

Walter (Bedell) Smith (1895 - 1961) - przejął wakat po śmierci Forrestala
Majestic-12

Generał US Army, dyrektor Centrali Wywiadu - Director of Central Intelligence (tym samym szef CIA) od października 1950 do lutego 1953 roku.
Gen. Walter Smith, dyrektor CIA od 1950 do 1953 roku.

W 1910 roku wstąpił do Gwardii Narodowej stanu Indiana, w czasie I wojny światowej walczył we Francji jako żołnierz 4 dywizji piechoty. W 1917 roku został promowany na oficera i przeniesiony do służby w wywiadzie. Słuchacz szkół sił lądowych, później instruktor w szkole piechoty. Po wojnie w randze młodszego oficera przeniesiony na cztery i pół roku z US Army do Biura Budżetu, pełnił również funkcję wiceprzewodniczącego komisji ds. rozdziałów wojskowych nadwyżek wojennych. We wrześniu 1942 roku, w fazie planowania inwazji alianckiej na Afrykę Północną, przeniesiony został ze stanowiska sekretarza sztabu generalnego sił lądowych i mianowany szefem sztabu generała Eisenhowera, gdzie pozostał do końca II wojny światowej. Negocjował warunki kapitulacji Włoch we wrześniu 1943 roku i Niemiec w maju 1945 roku. Gen. Dwight Eisenhower nazywał go "dyrektorem naczelnym wojny".

W 1946 roku Smith miał przejąć wydział operacyjny Sztabu Generalnego, lecz dość niespodziewanie mianowano go ambasadorem w Związku Radzieckim. Po powrocie z Moskwy został mianowany głównodowodzącym 1 Armii. Stanowisko (DCI) prezydent Harry Truman powierzył mu w październiku 1950 roku, w trakcie kryzysu w CIA, która całkowicie została zaskoczona rozwojem sytuacji w Korei. 1 lipca 1951 roku Smith został awansowany do stopnia generała. Z obowiązków DCI Smith zrezygnował na początku 1953 roku, w związku z nominacją na stanowisko podsekretarza stanu, które piastował do 1954 roku. Zmarł w 1961 roku. Był autorem wielu książek, m.in. Eisenhower’s Six Great Decisions (1956) i My Three Years in Moscow (1949)