|
|
|
Krótka historia Majestic 12 |
W grudniu 1984 roku hollywoodzki producent telewizyjny Jime Shandera otrzymał pocztą od anonimowego nadawcy przesyłkę z nie wywołaną rolką trzydziestopięciomilimetrowego filmu.
Po wywołaniu, na klatkach ukazało się osiem stron przypuszczalnie wstępnej informacji, przygotowanej 18 listopada 1952 roku, dla prezydenta-elekta Eisenhowera przez kontradmirała Roscoe Hillenkoettera, byłego dyrektora CIA. Film zawierał także pismo z 24 września 1947 roku od prezydenta Trumana do sekretarza obrony Jamesa Forrestala aprobującego zapewne „Operation Majestic Twelve”.
Informacja, zakwalifikowana jako „ściśle tajna” /MAJIC/ przeznaczona tylko dla adresata, grupuje dane o NOLach, zebrane przez komitet Majestic-12 do 1952 roku. Są tam również szczegóły na temat znaleziska w Roswell.Na początku 1987 roku otrzymałem kopie tych dokumentów ze źródła wywiadowczego w Stanach Zjednoczonych. Z biegiem lat powstały wątpliwości co do autentyczności materiału, na przykład podpis Tumana został prawie na pewno „skradziony” z innego dokumentu. Generał Eisenhower. jako szef Sztabu Generalnego w 1947 roku, musiał znać przynajmniej niektóre szczegóły o incydencie w Roswell.
Ta i inne ewidentne sprzeczności zostały obszernie omówione w opracowaniach Stantona Friedmana, Williama Moore'a i Jaime Shandera, którzy uważają, że nawet jeśli dokumenty podrobiono (co zgodne jest z moim odczuciem), pewne fakty w nich zawarte są autentyczne. Widać wyraźnie, że ktokolwiek je spreparował, dysponował dużą wiedzą. Dlatego uważam informacje MJ-12 za „pozytywną dezinformację”.
Krytykowano mnie za opublikowanie „ewidentnie sfałszowanych” dokumentów Ale trzeba powiedzieć, że przynajmniej jeden ekspert wywiadu podziela mój pierwotną opinię, że dokumenty MJ-12 wydawały się autentyczne. Richard M. Bissell Jr. - były zastępca dyrektora CIA do spraw planowania, pracownik kancelarii Białego Domu za prezydentury Tumana - napisał w liście do eksperta w dziedzinie lotów kosmicznych inżyniera Lee Grahama, że nic mu wprawdzie nie wiadomo o Majestic-12, ale informacja dla Eisenhowera „z pewnością wygląda na autentyczną”. Dodał: „Mam jedynie niewielkie wątpliwości co do autentyczności przesłanych mi przez pana materiałów”. Potem zmienił zdanie, pisząc w liście do sceptycznie nastawionego Philipa Klassa: ,,[pierwotnie] nie wiedziałem, iż autentyczność materiału była tak poważnie kwestionowana”.Nawet jeśli oba dokumenty są sfałszowane, faktem jest, co potwierdziło kilku pracowników wywiadu, że komitet pod kryptonimem Majestic-12 (Majic-12 lub MJ- 12) rzeczywiście istniał i zajmował się pozyskiwaniem pozaziemskich pojazdów. Na przykład doktor Eric A. Walker (zmarł w I995 roku), Brytyjczyk z pochodzenia, absolwent Harvardu, zastępca sekretarza Rady do spraw Badań i Rozwoju, przewodniczący Komitetu Narodowej Fundacji Nauki do spraw Inżynierii, przewodniczący Instytutu Analiz Obronnych i rektor Uniwersytetu Stanu Pensylwania, potwierdził w nagranej na taśmie rozmowie telefonicznej z badaczem Williamem Steinmanem, że uczestniczył w naradach w bazie Wright-Patterson (w latach 1949-1950).
Dotyczyły one pozyskiwania przez wojsko szczątków latających spodków i ich załóg.Steinman zapytał: „Czy słyszał pan kiedykolwiek o grupie MJ-12?”. Walker: „Tak znam MJ-l2. Wiem o nich od czterdziestu lat. Zapuszcza się pan w dziedzinę, w której jest pan bezsilny. Niech pan lepiej da sobie z tym spokój i zostawi ten temat”.Francuski badacz Jean Sider powiada, że także uzyskał potwierdzenia istnienia MJ- 12: „Jedno z pierwszej ręki od emerytowanego amerykańskiego uczonego; drugie - z drugiej ręki, od znajomego, który będąc ważną figurą, otrzymał tę wiadomość od wysokiego rangą oficera pozostającego nadal w służbie czynnej”. Informacja, o której wcześniej wspomniałem, wymienia dwunastu członków grupy MJ-12: dr Lloyd V. Berkner, dr Detlev Bronk, dr Vannevar Bush, admirał Roscoe H. Hillenkoetter, admirał Sidney M. Souers, James V. Forrestal (jego następcą miał być gen. Waltera Bedella Smitha), dr Jerome Hunsaker, Gordon Gray, gen. Nathan N. Twining, dr Donald H. Menzel, gen. Hoyt S. Vandenberg i gen. Robert M. Montague.
autor: Timothy Good
|
|
Krótka historia